Sessies

Boekfragment: Verslaving is de perfecte dekmantel

  • Gepubliceerd in Blog

Bij de term verslaving wordt vaak gedacht aan alcohol, drugs, sigaretten, en dergelijke. Maar een verslaving kan ook heel subtiel zijn: smartphone, social media, dwangmatig nadenken, en zelfs spiritueel bezig zijn.

Een verslaving start heel onschuldig. Het begint als een prettige vorm van afleiding waar we vervolgens slaaf van worden. Het is onmogelijk geworden om simpelweg niets te doen en in stilte te zijn. In stilte komen vaak de onverwerkte emoties naar boven wat voelbaar is als onrust. Zonder dat we het doorhadden zijn we verslaafd geworden, omdat we die onrust willen vermijden.

Het onbehaaglijke gevoel vliegt ons naar de keel. Dus gaan we snel iets doen om die ongemakkelijke gevoelens maar niet te hoeven ervaren. Eigenlijk doen we maar wat. Zolang we maar niet stilvallen. Dat hebben we geleerd, want bijna iedereen reageert zo. We zijn een vluchteling geworden. Op de vlucht voor de onrust die naar boven komt, als het leven even stilvalt.

Welke obsessie we ook najagen – alcohol, eten, relatie, drugs, telefoon – het is de perfecte dekmantel voor onrust; het vermijden van mentale en emotionele pijn. De weigering om oud zeer, leugens en de realiteit onder ogen te komen.

Elke verslaving is een strategie van het ego. Het ik-gevoel is als de dood voor het aangaan van stilte en leegte. Dit is volstrekt normaal, want bewust worden van stilte of leegte is het einde van het ego. Dat is de onrust en angst die je voelt. Het ik-gevoel probeert te vluchten uit het hier-en-nu. Dit heeft als effect dat je dwangmatig naar afleiding zoekt. Dat is de kern van iedere verslaving. Weg hier, de boel verdoven en pleziertjes opzoeken. Alles beter dan oog in oog komen te staan met dit moment, met waar je nu bent en wat je nu voelt.

Tot je inziet dat het onmogelijk is om uit het hier-en-nu te gaan. Hier en nu is het enige wat er is. Wat nu?

Doe vijf seconden helemaal niets.

Impulsen zijn het sterkst in de eerste seconde en dat is precies waar het vaak ‘mis’ gaat. Herken wanneer je dwangmatige impulsen naar boven komen. Haal diep adem en tel tot vijf. Een heel andere dimensie zal zich aandienen die vrij is van impulsen.

Je zult ontdekken dat je niet vlucht voor de stilte, maar voor de onrust die omhoog komt in de stilte. Wees bereid de onrust onvoorwaardelijk te voelen, zonder verwachting of resultaat. Zak door de onrust heen naar het rijk van de stilte. Het geheim der geheimen openbaart zich. Helemaal alleen zitten in een kamer omringt door stilte betekent voor de meeste mensen eenzaamheid, maar voor jou vrijheid.

(Dit fragment komt uit het hoofdstuk ‘Verslaving: de perfecte dekmantel’ uit het boek Nu even niets geschreven door Jan Prins - Uitgeverij AnkhHermes)