vrijdag, 30 november 2001 00:00

Boekfragment: Absolute stilte

Je zou kunnen zeggen dat er twee varianten van stilte zijn. Absolute stilte en relatieve stilte.

Als je op zoek gaat naar stilte probeer je een plek te vinden waar zo min mogelijk geluiden of prikkels zijn. Het lichaam komt tot rust en het geklets in je hoofd verstilt. Dit noem ik: relatieve stilte. Het ervaren van relatieve stilte is al een enorme verschuiving. Dat geeft letterlijk en figuurlijk meer ruimte en rust. 

Absolute stilte is het realiseren dat je die stilte zelf bent. Dan maakt het ook niet meer zoveel uit of er veel of weinig gedachten zijn. Of er geluiden zijn of niet. 

Ook al lijkt het alsof gedachten of geluiden jou van stilte kunnen weerhouden, de onderliggende stilte verdwijnt niet. De stilte raakt alleen maar gevuld met lawaai. Geluiden benadrukken de stilte. Als je dit eenmaal ontdekt, weet je ook dat stilte de voorwaarde is waardoor alles zich kan laten horen, inclusief de herrie van auto’s, drilboren en de stemmen in je hoofd.

Stilte. Niets. Bewustzijn. Leegte. Oneindigheid. Het Absolute. 

Het zijn allemaal woorden die naar hetzelfde verwijzen. Ze verwijzen naar Dat wat je werkelijk bent. Dat is geen dimensie, staat of een toestand. Het is het Onveranderlijke waar alle dimensies, staten en toestanden in zijn.

Daarom kan het niet teweeggebracht worden. Het is nu al aanwezig. Stilte kun je niet bereiken, maar je kunt wel hier en nu ontdekken dat je het zelf bent. Niet jij als persoon, maar als het stille en onpersoonlijke Bewustzijn. Je dit realiseren geeft je die innerlijke rust waar je naar zoekt. De werkelijke rust ligt niet in het stillen van je mind, maar in de herkenning dat je de Stilte zelf bent.

Strikt genomen kun je eigenlijk helemaal niets zeggen over Stilte, omdat het geen eigenschappen heeft. Het overstijgt alle natuurwetten en opvattingen. Het overstijgt alles.

Wat stil is, is stil, ongeacht geloof, cultuur, land, planeet of dimensie.

Je zou wel kunnen zeggen wat Stilte niet is.

Stilte heeft geen breedte, diepte, hoogte of laagte. Het is niet begrensd, niet bepaald, heeft geen locatie en kent geen referentie of kaders.

Stilte is ongrijpbaar en niet te begrijpen. Het is niet te snappen en je kunt er ook niet uit ontsnappen. Het is allesomvattend en is nergens niet.

Stilte is tijdloos en onpersoonlijk. Het heeft geen plek in de geschiedenis, is van niets of niemand. Het doet niets, heeft geen plan, geen doel en geen agenda.

Stilte is.

Stilte is de voorwaarde dat er überhaupt iets kan ontstaan en vergaan. Het is de voorwaarde dat er zonnestelsels, planeten, lichamen, atomen en grassprietjes kunnen zijn. 

Stilte is de lege en oneindige beschikbaarheid waarin alles een plek heeft. Het is de voorwaarde dat je kunt klagen, twijfelen, boos worden en sterven. Het is de voorwaarde dat je geboren kunt worden, lachen, wandelen en werken.

Stel, dat de aarde uit elkaar zou spatten, de stille en vormloze leegte blijft onaangetast.

Ongeloofwaardig? Probeer maar eens met een aansteker de lucht of ruimte waarin je bent in brand te steken. Hoewel de deeltjes in de lucht giftig kunnen worden, gebeurt er met de ruimte zelf niets. De ruimte raakt niet beschadigd. Het laat geen littekens achter en blijft onaangetast.

Schenk in het dagelijks leven aandacht aan het volgende:

Wat je als persoon ook doet, er is altijd een constante leegte op de achtergrond die stil en bewust is.

Schenk aandacht aan Stilte en je zult als persoon steeds meer vervagen.

Plotseling neemt de Stilte het van je over.

Opeens is er een totale ontspanning, zonder dat je weet waarom.

(Dit fragment komt uit het hoofdstuk Absolute stilte uit het nieuwe boek Nu even niets van Jan Prins - Uitgeverij AnkhHermes)